Sunday, August 20, 2017

இந்திய வாழ்வியல்


                                           இந்திய வாழ்வியல்
                                          ---------------------------------

எனக்கு ஒன்று தெளிவாகப் புரிகிறது  என் ஆரம்பப் பதிவுகளில் இருந்த வீச்சு இப்போதுஇல்லை. பழைய பதிவுகளில் எழுதி இருந்த விஷயங்கள் மனதில் தோன்றிய  வலியிலிருந்து எழுந்தவை ஒரு பதிவு எழுத நிறையவே மெனக்கெடுவேன் அவற்றுக்கு வந்துகொண்டிருந்த பின்னூட்டங்களும் பதிவின்  வீச்சை தெரிவித்தது  அப்படி இருக்க நான்  ஏன் இப்போதெல்லாம் அதுமாதிரி எழுத முடிவதில்லை என்னதான் எழுதினாலும்  என்னால் எந்த ஒரு மன மாற்றத்தையும்  வாசகர்களிடம் கொண்டு வர முடிவதில்லை ஒரு வேளைப் பலரும்  முகநூல் பக்கம்  போக சீரியஸ் விஷயங்களுக்கு மதிப்பில்லாததாலும்  முக நூலில் எழுத மெனக்கெட வேண்டாமென்பதாலும்  இருக்கலாம் ஆனால் என்னால் ஏனோ தானோ என்று எழுத முடியவில்லை எந்தஒரு விஷயமும் என்னில் ஒரு சலனத்தை ஏற்படுத்தினால் மட்டுமே என்னால் எழுத முடிகிறது  அண்மையில் பதிவுகள் எழுத மிகவும் சிரமப்படுகிறேன்  மொக்கையாகவோ என்னைப் பற்றியோ எழுதி சமாளிக்கிறேன்  இது ஒரு பழைய பதிவின் சாராம்சம்  மீள் பதிவு என்று சொல்லப் பிரியப்படவில்லை.  சிலவிஷயங்கள் மீண்டும்  மீண்டும் சொல்வதனால் மதிப்பிழக்குமா.  என்னை பற்றி நான் ஆராய்வது போலவே இந்தசமூகம் பற்றியும் எண்ணுகிறென்  இந்த சமூகத்தை திருத்த என்னால் முடியாது ஆனால் அடிமேல் அடி வைத்தால் எங்காவது ஒரு சிறிய மாற்றமாவதுவராதா என்னும்  நப்பாசை எறும்பூரக் கல்லும்  தேயுமாமே    

 
லஞ்சம் ,ஊழல் , கையூட்டு, என்று நாளொரு வண்ணம் ,பொழுதொருகதையுமாக செய்திகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன இந்த அளவுக்குப் பேசப்படும்  விஷயத்துக்கு அடிப்படைக் காரணம் குறித்து சிந்தித்த போது  சில எண்ணங்கள் தோன்றின அதுவே பதிவாகிறது  வழக்கம் போல் என்  கருத்துகள் பலராலும் ஏற்கப்படாமல் போகலாம் இருந்தாலும் அது பற்றிக் கவலை இல்லை. எதிர்மறைக் கருத்துகள் ஒரு ஆரோக்கிய சிந்தனைக்கு வழிவகுக்கும்   என்னும்  நம்பிக்கையே இதை எழுதச் செய்கிறது

 இந்தியாவில் லஞ்சம் ,ஊழல் , கையூட்டு, எல்லாமே நம் கலாச்சாரத்தின்  பரிணாமமே. நாம் லஞ்சத்தையும்   ஊழலையும் சர்வ சாதாரணமாக  அணுகுகிறோம்   எந்த ஒரு வேலையும்  இலவசமாக வராதுஎன்றும்  நினைக்கிறோம்அரசு ஊழியர்கள் செய்ய வேண்டிய அவர்கள் வேலைகளைச் செய்யவும்  லஞ்சம் கொடுக்கிறோம்   இல்லையென்றால் அதற்காக அலைய வேண்டும், இந்த அலைச்சலைத் தவிர்க்கக் கொடுக்கும்  பணம் லஞ்சமல்ல என்றும் சப்பைகட்டுகிறோம்   எந்த இனமும்  ஊழல் இனமாக இருக்க முடியாது ஆனால் கலாச்சாரமே ஊழலுக்கு வித்தாக இருக்கமுடியுமாஇருக்கும் போல்தான்   தோன்றுகிறது  

.            முதலில் இந்தியாவில் மதமே பேரம் பேசுதலை ஒப்புக்
கொள்கிறதோ என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. நாம், இந்தியர்கள்
கடவுளிடமே பேரம் பேசி ( TRANSACT  BUSINESS.) கடவுளுக்குப்
பணம் கொடுக்கிறோம். அதற்குப் பலனை எதிர்பார்க்கிறோம்.
இந்த முறையில் தகுதி இல்லாதவரும் பலன் பெருவதை
சாதாரணமாக நினைக்கிறோம். பணம் படைத்தவன் கடவுளுக்கு
பணமும், பொன்னும் மணியும் வாரிக்கொடுக்கிறான்.பலனை
எதிர்பார்க்காமலா.?இந்தக் காரியம் கோயில் சுவர்களுக்கு
வெளியில் நடந்தால் லஞ்சம் என்ற பெயரில்தானே அழைக்கப்
படுகிறது. கடவுளின் உண்டியலில் வாரிக் கொட்டுபவன் பசித்
திருக்கும் தேவையுள்ளவர்களுக்குக் கொடுப்பதை, வீண் என்றும் பலன் இல்லாதது என்றும் எண்ணுகிறான் 
        2009/-ல் ஒரு செய்தி பத்திரிகைகளில் இரண்டு மூன்று  நாட்கள் வந்து கொண்டிருந்தது.கர்நாடக மந்திரி ஒருவர்திருப்பதி ஏழுமலையானுக்கு ரூபாய் 45 கோடி செலவில் தங்கத்தில் வைரத்தால் இழைக்கப்பட்ட கிரீடம் ஒன்று  சாத்தினார் சிக்கினாலும் மீண்டு விடுவோம்  என்னும்  நம்பிக்கை போல் இருக்கிறது கடவுளுக்கே கையூட்டு கொடுத்தவர் தான் செய்த முறை கேடுகளில்  இருந்து தப்ப என்னதான் செய்ய மாட்டார்
கடவுளே அருளைத்தர, பணம் பெற்றுக்கொள்ளும்போது, சாதா
மனிதர்கள் காரியங்களை நடத்திக் கொடுக்க, லஞ்சம் வாங்குவது, 
தவறில்லை என்ற மனோபாவம் வளர்ந்து விட்டது. லஞ்சம் 
வாங்குவதோ கொடுப்பதோ தவறில்லை என்றும், அது அவமானப்
பட வேண்டிய விஷயம் அல்ல என்றும் சாதாரணமாகக் கருதப் 
படுகிறது. Ther is no stigma attached to being corrupt. இது வாழ்வின் இன்றி 
யமையாத அம்சம் என்ற எண்ணம் அநேகமாக எல்லோருக்கும் இருக்கிறது. Corruption has become a way of life. இல்லையென்றால் ஊழல் 
குற்றங்களுக்குப் பெயர் போய், பல குற்றச்சாட்டுகள்  நீதி 
மன்றங்களில் நிலுவையில் இருந்தும், எதுவுமே நடக்காதது
போலும், நாட்டையே ரட்சிக்க  வந்தவர் போலும்  வேடமிடும் 
ஒருவர், மக்களின் பெரு மதிப்போடு ஒரு மாநிலத்துக்கு முதல்வர் 
ஆக முடியுமா.? 

        இந்தக் கலாச்சாரக்கேடு நம் இந்திய சரித்திரத்தை புரட்டினாலேபுரியும்  நகரங்களும் நாடும் மாற்றானுக்கு அடிமைப்பட , தேவைப்பட்டதெல்லாம் கையூட்டுதான்  கோட்டையின் கதவுகள் திறந்து விடப்படும்  சேனாதிபதிகள் சரணடைவார்கள் இந்தியாவில் நடந்தபோர்களெல்லாம் ஐரோப்பா மற்றும் பழைய கிரேக்கப் போர்களோடு ஒப்பிடும்போது எப்படிப் பிசுபிசுத்ததுஎன்றுபுரியும் துருக்கியின் நாதிர்ஷாவுடன் ஆன போரின் உக்கிரம்  கடைசி மனிதன் இருக்கும் வரை நடந்ததாக சரித்திரம் கூறுகிறது இந்தியாவில் ஆயிரக்கணக்கான போர் வீரர் இருந்தாலும் அவர்களைவெல்ல  சில நூறு பேர்களே போதுமானதாக இருந்தது ஏன்  என்றால் இந்திய படைகளில் கருப்பு ஆடுகள் லஞ்ச லாவண்யதுக்கு மயங்கி மாற்றானின்  வெற்றிக்கு வழிவகுத்தனர் இந்திய சரித்திரப்புகழ் பெற்ற ப்ளாசி யுத்தம் , ராபர்ட் க்ளைவ், மீர் ஜாஃபரை தன் கைக்குள்போட்டுக் கொண்டதால் வெறும் 3000வீரர்களை வைத்துக் கொண்டு வங்காளத்தை வளைத்துப்போட்டுப் பிசுபிசுத்துப் போனது
1687-ல் கோல்கொண்டா கோட்டை ரகசியப்பின் வாசல்  திறக்கப்பட்டதால் வீழ்ந்தது முகலாயர்கள் மராத்தியரையும் ராஜ புத்திரர்களையும்  வெறும்வஞ்சத்தாலும் லஞ்சத்தாலும்   வென்ற கதைகள் நிறைய உண்டு இந்தப்  பேரக் கலாச்சாரங்கள் ஏன்  கேள்வி கேட்கப்படாமலேயே  தழைத்து வருகிறது
இந்தியர்கள் அனைவரும்  சமம் என்று எண்ணுவதில்லை எல்லோரும் முன்னேற முடியும்  என்று நம்புவதில்லை ஏன் என்றால் வாழையடி வாழையாக  அவர்கள் அப்படிப் போதிக்கப்படவில்லை  இதனாலேயே ஹிந்து மதமே பிளவுபட்டு சீக்கியம்  ஜைனம்புத்தம் என்று பிரிந்ததுசாதிமத இன வேறுபாடுகளால் நாம் ஒருவரை ஒருவர்  நம்புவதில்லை  இந்தியாவில் இந்தியர்களில்லை  ஹிந்துக்களும்  கிருத்துவர்களும்  முஸ்லிம் களும் இன்னும் பலபிரிவு சார்ந்தோரே இருக்கின்றனர் இதில் வருத்தப்படக் கூடிய விஷயம்  என்ன வென்றால் இந்த ஏற்ற தாழ்வுகளெல்லாமே சமூக மத அங்கீகாரம் பெற்றவை
இதையெல்லாம் எண்ணிப்பார்த்து ஆராயக்கூடிய கல்வி அறிவு பெரும்பாலோருக்கு மறுக்கப்பட்டுவந்திருக்கிறது இன்னவனுக்கு இன்ன வேலை என்றுவரையறுத்து அவர்களை கிணற்றுத் தவளைகளாகவே மாற்றிவிட்ட சமுதாயமிது  நிலைமை மாறி தற்போது எல்லோருக்கும்  கல்வி என்ற நிலைவரும்போது தாழ்ந்திருந்தவர்கள்  முதன்  முதலில் கற்றுக் கொள்வது இந்த சமுதாயத்தின் எல்லா சீர்கேடுகளையும்தான் மன்னன்  எப்படி மக்களப்படி  தற்காலத்துக்கு தலைவன் எப்படி தொண்டன்  அப்படி . கடந்த சமுதாயம் தற்கால சமுதாயம்  எல்லாமே  நல்லதை விட்டு  அல்லாத வற்றைப் பின் பற்றுகிறது   EXCEPTION CAN NOT BE A RULE இந்தியாவில் ஒவ்வொருவனும்  மற்றவனுக்கு எதிரி ஆண்டவனைத் தவிர என்று எடுத்துக் கொள்ளலாமா    


 



Wednesday, August 16, 2017

பயண நினைவுகள்


                                            பயண நினைவுகள்
                                          ----------------------------------

பயணங்கள் பல மேற்கொண்டிருக்கிறேன் அப்போதே நான்  வலையுலகுக்கு வருவேன்  என்றோ பதிவெழுத எதுவும்  தோன்றாமல் திணறுவேன் என்றோ  நினைத்ததில்லை  அப்படி நினைத்திருந்தால் குறிப்புகள் பல எடுத்துக் கொண்டிருப்பேன் சிலர் பயணக் கட்டுரைகள் எழுதும்போது  எனக்கு ஆச்சரியமாய்  இருக்கிறதுநானும் பயணித்திருக்கிறேன்  இருந்தாலும் தகவல்களுடன்  எழுத முடிவதில்லை  ஒரு வேளை நான் என் நினைவின்  துணை கொண்டு மட்டும் எழுதுவதால் இந்தப்  பிரச்சனையோ
மந்த்ராலயாவில்
பெல்லாரியில் என்  மச்சினன் இருந்தபோது அங்கு 2005-ல்  சென்றிருக்கிறேன்  அங்கிருந்து மந்த்ராலயாவுக்கு அவன்  எங்களைக் கூட்டிச் சென்றான்  அந்த நினைவுகளின் எச்சமாக  சில புகைப்படங்கள் இருக்கிறது இருந்தாலும்  பதிவு எழுத அது போதுமா  முயற்சிசெய் என்கிறது மனம்
மந்த்ராலயாவுக்குப் போகும் வழி ஒரு வேளை ராமாயண கிஷ்கிந்தாவாக இருக்குமோ என்று ஐயம்வருமாறு  இருக்கிறது பஞ்சமுகி என்று அழைக்கப் படும்  இடம் எங்கும்  கருங்கல் மலைப் பாதைகுகைக் கோவில் 
பஞ்சமுகி கோவில்
பஞ்சமுகியிலொரு குகைக் கோவில் 
பஞ்சமுகியில்  விமான தோற்றத்துடன் ஒரு கல்

திருப்பதிக்கு பல முறை சென்றிருக்கிறோம் ஒவ்வொரு முறையும்  வரிசையில் நின்று தரிசனம்  காண்பதோ இல்லை வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவதிலோதான்  நேரம்  சரியாகிறது ஒரு முறை அருகே இருந்த பாபவினாசம் என்னுமிடத்துக்கும்சென்றிருக்கிறோம் எங்களைப் போல்தான் பலரும் இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன் ஒரு முறை அகில இந்திய விஷ்ணு சஹஸ்ரநாம மண்டலிகள்சேர்ந்திசைக்கும் பாராயணம்  திருப்பதியில் நிகழ்ந்தபோது  என் மனைவிக்குத் துணையாக  உறவினர் சிலரும் வந்திருந்தனர் நிகழ்ச்சி இரண்டு நாட்கள் என்பதால் பொழுது போக்காக திருப்பதி மலையில் இருந்த சில இடங்களுக்குச் சென்றோம் அந்த அனுபவம் மகிழ்ச்சி அளித்தது  திருமலைமிகவும் தொன்மை வாய்ந்தது . பல்லாயிரக்கணக்கான பாறைகள் நிறைந்த இடம் என் உறவினர் பலரும்  பார்த்திருக்க வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை  ஒரு சில புகைப் படங்கள் ஒரு வேளை அதை விளக்கலாம் 








இந்த இடங்களை ROCK GARDENS என்கிறார்கள்  கோவிலிலிருந்து சுமார் நான்கு கிலோ மீட்டர் தூரத்தில்  இருக்கிறது ராக் கார்டன் அருகே விஷ்ணுபாதம் என்னும்  இடமொன்றிருக்கிறது
---------------------------------------------------------------

இன்னொரு பயண நினைவு  நாங்கள் நஞ்சங்கோடுக்குச் சென்றதும்  பின்  நிமிஷாம்பாள்   கோவிலுக்குச் சென்றதும்தான் நஞ்சங்கோடு கபினி நதி (?) தீரத்தில் இருக்கிறது  அங்கு ஒரு காளையின் ( நந்தி) சிலை இருக்கிறது  அதுவே பிரார்த்தனைகள்செய்யும் இடம் நிமிஷாம்பாள் கோவில் ஸ்ரீரங்கப்பட்டினம் அருகே இருக்கிறது அங்கே யார் பெயருக்கு அர்ச்சனை என்று கேட்டபோது ஸ்வாமி பெயருக்கே  செய்யச் சொன்னோம்  நாங்கள்பலர் யாரைச் சொல்லி யாரைவிடுவது  அர்ச்சகர்  அம்மாதிரி சொல்லக் கூடாது கடவுளுக்காக அர்ச்சனை செய்ய நாம் யார் என்று கேட்டு மறுத்துவிட்டார்  அவர் அம்மாதிரி சொல்லி கொண்டுவரும்போது  கை கட்டி பவ்யமாய்க் கேட்டுக் கொண்டோம்  அப்போதுஅவர் கோவிலில் கை கட்டி நிற்கக் க்கூடாது  என்றார் பல இடங்களில் பல  வழக்கங்கள் .......!






                                


                         













   


















  


Sunday, August 13, 2017

மீண்டும் நான்


                                மீண்டும்  நான்
                                ----------------------
       அதிகாலை   நடை பயிலுகையில் 
         
எழுதுவதற்கு   விஷயங்கள்  யோசிக்க
        
நடையினூடே   வார்த்தைகளும்
        
அழகாக  வந்து   வீழும்.

சற்றே  மலர்ந்து  வீடு  வந்து, 
பேனா   பிடித்தால்   என்னதான்  
எழுதுவதுஒன்றும்   தோன்றாது
நினைப்பது   ஏன்  மறக்க  வேண்டும்..?

இது நான் எழுதி இருந்த செய்யாதகுற்றம் என்னும்பதிவிலுள்ளது இதை நான் இங்கே குறிப்பிடக் காரணம் உள்ளது நான் என்னை வெளிப்படுத்தும்  விதத்தில் எழுதி நாட்களாகி விட்டன. என்ன எழுதலாம் என்ற யோசனையில் இருந்தபோது வந்தமர்ந்த வார்த்தைகள் கணினி முன்  அமர்ந்து எழுதத் துவங்கும் போது மக்கர் செய்கிறது . இருந்தாலும் என்ன. ? எண்ணங்கள் எனது தானே எழுத்தில் கொண்டு வருகிறேன் albeit with some difficulty.

 அண்மையில் தேனம்மை அவர்களின் பதிவு ஒன்றை வாசித்தேன்  அது இந் திய நாத்திகமும்  மார்க்சீய தத்துவமும் என்னும் தலைப்பில் வானாமாமலையின்  நூல் மதிப்பீடு
/வெஸ்டர்ன் பொலிட்டிக்கல் தாட்ஸ் என்னும் சப்ஜெக்டில் கார்ல் மார்க்ஸ் பற்றிப் படித்ததுண்டு. வரக்கபேதம் அற்ற சமுதாயம் அவரது கனவு. தாஸ் கேப்பிடல் என்னும் நூலைப் படைத்தவர்/. 
ஆஹா இதைப் பற்றிதானே முன்பெல்லாம் நான்  எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்  என்னும் நினைப்பு வந்தது என் பதிவுகளில் எந்த இசமும்  தெரியாது  எனக்குத் தோன்றியதைஎழுதி இருக்கிறேன்  வர்க்க பேதங்களின் முக்கிய காரணமாக  நான் கருதியது நம்மவரின்  மதக் கோட்பாடுகளின்  விளைவே என்பதுதான் வர்ணாசிரமும் மதக் கோட்பாடுகளும் நம்மைசுயமாக சிந்திக்க விடாமல் செய்து விட்டன. ஆண்டைகளும் அடிமைகளும் சர்வசாதாரணமாகஎடுத்துக் கொள்ளப்பட்டஒன்று. ஆனால் பலரும் இதெல்லாம் கடந்த இறு நூறு ஆண்டுகளில் வந்தவை என்றும்  ஆதியில் அப்படி இல்லை என்றும் எண்ணங்கள் தெரிவித்தனர் பொது வாகவே நாம் அடிமை மனப் பான்மையில் ஊறி இருக்கிறோம்  சுயமாக சிந்திக்க முடியாதவண்ணம் வளர்ந்திருக்கிறோம் இவற்றுக்கெல்லம் நம்  மத கோட்பாடுகள்துணை நின்றன இந்த பேதங்கள் எல்லாம் சாதியாகவும் உயர்ந்தவன் தாழ்ந்தவனென்றும் சாதிக்கத் துணை போயின.  திரு அப்பாதுரை அவர்களெழுதி இருந்த சில வரிகளை நான்  கையாண்டிருக்கிறேன்   அவை மீண்டும் இங்கு  நம்மால் ஏன்  இந்த அடிமை மனப் போக்கிலிருந்து மீள முடிவதில்லை  அடிமைத்தனம்  என்பதை அவர் இவ்வாறு விளக்க முயன்றிருக்கிறார்

"அடிமைத்தனம் என்பது.. ஏன் செய்கிறோம் என்றச் சிந்தனையில்லாமல் ஒரு செயலில் திரும்பத் திரும்ப ஈடுபடுவது.." 

"
எதையும் ஆராயாமல் கேளாமல் இன்னொருவர் சொற்படி ஏற்று நடப்பதாகும்"

"
ஏனென்று கேட்டால் தண்டிக்கப்படலாம் என்ற ஒரு வித அச்சம் கலந்த எதிர்பார்ப்புடன் உடன்படுவதாகும்"

"
ஒரு விருப்பத்தை நிறைவேற்றினால் அதிகாரமுள்ளவர் மனமிரங்கி ஏதாவது பலன் வழங்குவார்கள் என்றக் கீழ்த்தட்டு எதிர்பார்ப்பே அடிமைத்தனமாகும்"

"
விருப்பத்துக்கு மாறாக நடந்தால் தண்டனை கிடைக்கும் என்றத் தீராத பயம்.."

"
தன்னிச்சையான எண்ணம் செயல் போன்ற சுதந்திர வெளிப்பாடுகளை இனம்புரியாத காரணங்களுக்காக அடக்கியோ ஒடுக்கியோ வைக்கும் மனநிலை.."

"
பயனில்லை என்று தெரிந்தும் ஒன்றை மீண்டும் மீண்டும் நாடும் மனப்பாங்கு"

"
மரபு.. வழக்கம் என்ற ஒரு விளங்காத விளக்கமுடியாத முறைக்குட்பட்டு நடப்பது.."

"
அறியாமல் செய்த தவறை, அறிந்தே தொடர்ந்து செய்வது.. செய்யத்தூண்டுவது.."

நம்மை பொறுத்தவரை இதில் கூறப்பட்டிருப்பவை சிந்திக்கப் பட வேண்டும்
இதற்கெல்லாம் தீர்வாக நான் நம்மக்கள் கல்விஅறிவு பெற்றிருந்தால் (அதுதானே முன்பெல்லாம்  மறுக்கப்பட்டவை ) சுயமாக சிந்திப்பார்கள் அந்த சிந்தனையின்  வெளிப்பாடாக சமுதாயத்தில் மாற்றங்கள் நிகழலாம்  என்று எண்ணினேன்  அதற்காக எல்லோருக்கும்  கல்வி  அதிலும்  சமகல்வி  அதுவும்  இலவசமாகஎல்லோருக்கும் வழங்கப் படவேண்டும்  என்றெல்லாம் எழுதி இருக்கிறேன் இலவசக் கல்வி என்பது கட்டாயமாக்கப் படவேண்டும்  ஏழை பணக்காரன்  என்னும்  வித்தியாசமில்லாமல் இலவச உணவு சீருடை உட்பட வழங்கப்படவேண்டும்  என்றும் நம்புகிறேன்  அந்த சூழ்நிலையில் வளரும் சிறார் உண்மையிலேயே பிறப்பொக்கும்   என்று எண்ணத் துவங்குவர் நாளாவட்டதில் எல்லோரும் சமம் என்று எண்ணத் துவங்குவர்  வாழ்க்கையில் வாய்ப்புகளும்சமமாக இருந்தால் பேதங்களொழியும் என்று நம்புகிறேன் இன்னொரு விஷயம் பொருளாதார  சுதந்திரம்  மிகவும்  முக்கியமானது
நீங்கள் ஒன்றைக் கவனித்திருக்கலாம் நகரங்களில் இந்த மாதிரியான பேதங்கள் அதிகமாக தெரிவதில்லை  என் கிராமம் பாலக்காட்டில் உள்ள கோவிந்தராஜபுரம்  என்பதாகும் அங்கு நான்  என் சிறுவயதில் ஓராண்டுகாலம் இருந்திருக்கிறேன்  வீட்டின் கடைக் கோடியில் கக்கூஸ் இருக்கும்  இரண்டு மலத் தொட்டிகளையும் தாழ்ந்தசாதிக்காரர் ஒருவர் வந்து  மலத்தை அள்ளிப் போட்டு எடுத்துச் செல்வார் அவருக்கு வருவதற்கென்றே பின் புறம்  அகலம்  குறைந்த வழி இருந்தது சந்தின் கோடியிலிருந்து அவர் கொடுப்பார் தம்புரான்  தம்புராட்டிகளே ஞான் வருந்னு என்று குரல் கொடுப்பார் பிறகு வந்து சுத்தம் செய்து போவார்  அவர்களுக்கெல்லாம்  கிராம வீதிகளில் வரத் தடை என்றிருந்தது இதெல்லாம்  சுமார் எழுபது வருடங்களுக்கு முன்  சாதாரணமாக நிகந்தது  சில ஆண்டுகளுக்கு முன்  என் வாரிசுகளுக்கு அவர்கள் ஊரையும் வேரையும்  காட்டப் போயிருந்தேன்  இப்போது பெரியமாற்றம் வந்திருக்கிறது  யாருக்குத் தெருவில் போகத் தடை இருந்ததோ அவர்களில் சிலர் கிராமத்திலேயே வீடு வாங்கி வசிக்கிறார்கள் இந்த மாற்றம் நிகழ அரை நூறாண்டுக்கும்  மேலாகி இருக்கிறது இதேபோல் தமிழ் நாட்டிலும் அக்கிரகாரங்களில் பிற சாதியினர் இடம் வாங்கி  வசிக்கிறார்கள்  என்று அப்பாதுரையின் பதிவு ஒன்றில் வாசித்த நினைவு  ஏன்  நாங்கள்சென்னையில் என்  சிறுவயதில் எனக்கு சுமார் ஐந்து வயதிருக்கலாம்  பைக்ராஃப்ட்ஸ் ரோட் க்ராசில் எங்கள்வீடு இருந்ததாக நினைவு தெருவின்  கடை ஓரத்தில்  கீழ் சாதியினர் வசிக்க என்று சேரி இருந்த நினைவு ஆனால் இப்போது  அதெல்லாம் வெறும்  நினைவுகளாகி விட்டது
 பொருளாதார மேம்பாடு வர்க்கபேதங்களை ஒழிக்கும் அல்லது நாளாவட்டத்தில் குறைக்க வழிவகுக்கும்  அதற்கு கல்வி அறிவு அடிகோலும் என்று நினைக்கிறேன் 
 இதில் ஒரு சாராரைக் குறை சொல்வதை விடகாரணங்களைக் கண்டறிந்து நீக்குவதே சிறப்பாக இருக்கும்   ஆனாலும் அந்த மாற்றங்கள்வர முதலில் மனம்வேண்டும் சிந்தனைச் சுதந்திரம்வேண்டும்

 ஆனால் இம்மாதிரியான மாற்றங்களை வளர விடாமல் இருக்க மதத் தலைவர்கள் கூறுவதை சிந்தனை ஏதும்  செய்யாமல் பின்பற்றுகிறார்களென்பது வருத்தம்  தருகிறது  ஒரு படி மேலே போய் இம்மாதிரியான வர்க்கபேதங்கள் சரி என்னும் விதத்திலும் வாதங்கள்வைக்கப் படுகின்றன
 மாதிரிக்கு  தெய்வத்தின் குரலிலிருந்து
 /யோசித்துப் பார்த்தால்நம் தேசத்திலும்கூட பழைய வர்ண தர்மங்களில் பிடிப்புக்குறைந்துபோய்எல்லாம் ஒன்றாகிவிட வேண்டும் என்ற அபிப்ராயம் வந்தபிற்பாடுதான்மத உணர்ச்சி குன்றிநாஸ்திகம் அதிகமாகியிருக்கிறது என்று தெரிகிறது/
Unity in diversity என்பதற்கு இன்னொரு வியாக்கியானம் இதோ பல்வேறு சாதிகள் தேவை என்பதுபோல் தெரியும் கருத்து
ஏகப்பட்ட சுல்லிக் கட்டைகளை சேர்த்துப் பிடித்து ஒரு கட்டாகக் கட்டுவதுஎன்றால் அது சிரம சாத்தியமான காரியம்அப்படியே சிரமப்பட்டு ஒரு கட்டாகக்கட்டினாலும்கூட அது சுலபத்தில நெகிழ்ந்து கொடுத்துத் தளர்ந்து விடும்.முதலில் ஒரு சுள்ளியை ஆட்டி எடுக்கிற மாதிரி நெகிழ்ச்சி ஏற்பட்டுவிட்டாலேபோதும்அந்த ஒன்றை எடுத்ததால் தளர்ச்சி ஜாஸ்தியாகி இன்னொருசுல்லியைச் சுலபமாக உருவி விடலாம்இப்படி இரண்டு மூன்று என்று எடுத்துவிட்டால் அப்புறம் கட்டு ஒரேயடியாக தொள தொளவென்று தளர்ந்துபோய்அத்தனை சுள்ளிகளும் தனியாக விழுந்துவிடும்
மாறாக முதலிலேயே அத்தனை சுள்ளிகளையும் ஒரே கட்டாகக் கட்டாமல்கைக்கு அடக்கமாகப் பத்துப் பதினைந்து என்று சேர்த்து சின்னக் சின்னக்கட்டுகளாகப் போடுவதாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்இது ஒவ்வொன்றும்கையடக்கமாக இருப்பதால் தளராதபடி நல்ல பிகுவாகக் கட்டிவிட முடியும்.அப்புறம் இந்தச் சின்ன சின்னக் கட்டுகளையெல்லாம் சுலபத்தில் ஒன்றாகஅடுக்கி எல்லாவற்றையும் சேர்த்து பெரிய கட்டாகப் போடலாம்ஒட்டுமொத்தமாக அத்தனை சுள்ளிகளையும் வைத்துப் போடுகிற கட்டைவிடஇப்போது நாம் போடுகிற பெரிய கட்டு இன்னும் விறைப்பாகஉறுதியாகஇருக்கும்அது மட்டுமில்லைஇந்தப் பெரிய கட்டு கொஞ்சம் தளர்ந்தால்கூடஒரு தனிச் சுள்ளி விழுகிற மாதிரிச் சின்னச் சுள்ளிக்கட்டு விழாதுஅதாவதுபெரிய கட்டு பந்தோபஸ்தாகவே இருக்கும்என்றைக்கும் அது கட்டுவிட்டுப்போகாது

ஒரு பெரிய ஜனசமூகத்தை ஒரே அமைப்பிலே போட்டு கட்டுகிறேன் என்றால்அது முடியாத காரியம்ஆண்டளிக்க முடியாத சமுதாயத்தை யார்எப்படிக்கட்டுப் பாட்டில் வைத்து நிர்வகிப்பதுஇதற்காகத்தான் ஒவ்வொரு தொழிலைச்செய்யப் பரம்பரையாக ஒரு ஜாதி என்று பிரித்து தனித் தனிக் கட்டுகளாகவைத்தார்கள்இதிலிருக்கிற கட்டுக் கோப்பை யாரும் புரிந்து கொள்ளலாம்.ஒவ்வொரு வர்ணத்தினரும் சிறு கட்டுகளாக - ஜாதிகளாக - பிரிந்தார்கள்.அவரவருக்கும் "ஜாதி நாட்டாண்மைஎன்று ஒன்று இருந்ததுஅந்தந்தநாட்டாண்மைக்காரக்கள் தங்கள் தங்கள் சமூகத்தினர் ஒழுங்கு தப்பினால் கண்டித்தார்கள்
 தண்டனை அளித்தார்கள் என்னதண்டனை தெரியுமா ஜாதிப் பிரஷ்டம்

எனக்கு வருத்தம்  தரும் விஷயம் என்னவென்றால்  இந்த மாதிரியான  எண்ணங்களை மீறி சிந்திக்க நாம் தயங்குகிறோம்
மேலும்  இம்மாதிரியானகருத்துகள்  பலரும் தெய்வமாக மதிக்கும் திரு சங்கராச்சாரியாரது என்பதால்  பலரும் கருத்து சொல்ல மறுக்கிறார்கள்இதையே நான் அப்பாதுரையின்  வார்த்தைகள் மூலம் கூற முயன்றிருக்கிறேன்
 "தன்னிச்சையான எண்ணம் செயல் போன்ற சுதந்திர வெளிப்பாடுகளை இனம்புரியாத காரணங்களுக்காக அடக்கியோ ஒடுக்கியோ வைக்கும் மனநிலை.."
காலம் ஒருநாள் மாறும்  என்  ஆயுசுகாலத்திலேயே நிறைய மாற்றங்களைக் கண்டு விட்டேன்  மாற்றம்  மட்டும்தான் மாறாதது என்று கூறி நிறைவு (?)செய்கிறேன்

எப்பொருள் யார்யார் வாய்க் கேட்பினும்   அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு
காய்தல் உவத்தல் அகற்றி ஒருபொருட்களாய்தல் சறிவுடையார் கண்ணதே காய்தலின் கண் நிறையும்  உவத்தலின்  கண் குறையும் காணாக்கெடும்